تفاوت پایه سنوات و حق سنوات چیست؟

قبل از اینکه به مفهموم حق سنوات و پایه سنوات و تفاوت حق سنوات و پایه سنوات بپردازیم، ابتدا به مقدمه ای در رابطه با قانون کار توجه کنید.
مطابق ماده بیست و چهار قانون کار: در صورت خاتمه قرارداد کار، کار معین یا مدت موقت، کارفرما مکلف است به کارگری که مطابق قرارداد، یک سال یا بیشتر، به کار اشتغال داشته است برای هر سال سابقه، اعم از متوالی یا متناوب بر اساس آخرین حقوق، مبلغی معادل یک ماه حقوق به عنوان مزایای پایان کار به وی پرداخت نماید.

پس در حقیقت منظور از حق سنوات همان مزایای پایان کار است و فقط به کارگرانی تعلق می گیرد که قرارداد آنها موقت باشد و حداقل یک سال در کارگاه مشغول کار باشند.
مقدار حق سنوات معادل سی روز حقوق پایه می باشد که فقط یک بار در سال به کارگر پرداخت خواهد شد. همچنین کارفرما می تواند حق سنوات را به تدریج و به صورت ماهیانه یا هر چند ماه به حساب کارگر واریز نماید. (توجه شود که میزان حق سنوات همان مبلغ ۳۰ روز حقوق پایه می باشد، که کارفرما می تواند آن را یکجا در آخر سال پرداخت کند یا به تدریج)

پرسش: مدت قرارداد کارگری یک سال و پنج ماه است. حق سنوات وی چگونه محاسبه می گردد؟
پاسخ: حق سنوات یا مزایای پایان کار برای یک سال شمسی کامل معادل سی روز حقوق پایه کارگر است و برای هر ماه اضافه، یک دوازدهم حقوق پایه ماهیانه کارگر به آن اضافه می شود.

پرسش: مدت قرارداد کارگری پنج سال بوده است و کارگر مدت قرارداد خود را به اتمام رسانده. با توجه به اینکه هر سال حقوق کارگر نسبت به سال قبل افزایش داشته است، مرجع محاسبه حقوق پایه برای تعیین حق سنوات که معادل سی روز حقوق پایه است، کدام سال است؟
پاسخ: مرجع محاسبه حقوق پایه کارگر، دستمزد زمان پرداخت حق سنوات به کارگر است.

پرسش: آیا حق سنوات شامل کارگرانی که قرارداد دائم با کارفرما دارند نیز می شود؟
پاسخ: تقریباً بله! طبق ماده سی و یک قانون کار: چنانچه خاتمه قرارداد کار به لحاظ ازکارافتادگی کلی و یا بازنشستگی کارگر باشد، کارفرما باید بر اساس آخرین مزد کارگر به نسبت هر سال سابقه خدمت حقوقی به میزان ۳۰روز مزد به وی پرداخت نماید. این وجه علاوه بر مستمری ازکارافتادگی و یا بازنشستگی کارگر است که توسط سازمان تامین اجتماعی پرداخت می شود.
پس کارگرانی که قرارداد دائمی دارند نیز به نوعی مزایای پایان کار را دریافت خواهند کرد ولی به صورت یک جا و به نرخ روز بازنشستگی و به ازای هر سال سابقه معادل سی روز حقوق پایه.
هرچند به نظر می رسد کارگران قرارداد موقت نیز مشمول این ماده قانونی باشند، اما به دلیل این که بیشتر کارفرمایان حقوق و مزایای قراردادهای موقت یکساله و بیشتر را حین یا در انتهای اجرای قرارداد به کارگر می پردازند، معمولاً این دسته از کارگران کمتر مشمول این ماده قانونی می شوند.

پرسش: کارگری دارای چند فقره قرارداد کار مدت موقت با کارفرما می باشد. در آخرین قرارداد و در هنگام قطع رابطه سوابق کارکرد وی به چه نحوی محاسبه می شود؟ اگر مجموع چند فقره قرارداد به یکسال نرسد آیا مشمول اخذ سنوات خدمت می شود؟
پاسخ: در قراردادهای مدت موقت اعم از قراردادهای زیر یکسال و یکسال یا بیشتر چنانچه بعد از خاتمه هر قرارداد تسویه حساب قطعی همراه با پرداخت سنوات خدمت انجام شده باشد به هنگام ختم همکاری ادعای سوابقی که بابت آن تسویه حساب صورت گرفته مورد پیدا نمی کند. بدیهی است در صورت عدم پرداخت سنوات خدمت در پایان هر قرارداد حتی در مورد قراردادهای زیر یکسال، در موقع قطع همکاری به استناد توالی و تناوب موضوع ماده ۲۴ قانون کار مشروط بر آنکه سوابق به یکسال یا بیشتر برسد کلیه سوابق مشمول اخذ سنوات قرار می گیرد و تسویه حساب برای قراردادهای زیر یکسال وقتی سنوات خدمت پرداخت نشده باشد حق افراد ذینفع برای برخورداری از سنوات خدمت را از بین نمی برد.

پرسش: کارگرانی که به صورت متناوب نزد کارفرما کار کرده اند احتساب سنوات خدمت آنان به چه صورت انجام می شود؟
پاسخ: در مورد کارگرانی که سوابق کار متناوب نزد کارفرما داشته باشند در صورت بروز اختلاف در زمینه احتساب کل سوابق خدمتی و یا تلقی ترک کار برای فاصله های تناوب ایجاد شده بین قراردادها، مراجع رسیدگی کننده قانون کار با کار کارشناسی و بررسی و تحقیق، علت بروز وقفه و ایجاد فاصله خدمتی و برقراری مجدد رابطه استخدامی را جستجو نموده و مورد توجه قرار می دهند. بدیهی است چنانچه به تشخیص مراجع حل اختلاف دوره های تناوب و فواصل خدمتی ایجاد شده معمول کارگاه بوده و بکارگیری مجدد کارگر به اعتبار سوابق کار و سابقه اشتغال وی در واحد صورت گرفته و کارگر نیز نسبت به سوابق کار قبلی تسویه حساب نکرده باشد به استثنای فاصله های تناوب، مجموع سوابق کار کارگر در کارگاه به عنوان سابقه کار کلی محاسبه و منظور خواهد شد.

ictpirbalout آی سی تی پیربلوط ...